Gece pek rahat uyuyamadım.Çok üşüdüm.Mevsim geçişleri sıkıntı yaratır herzaman.

Bir önceki günde sabah hava çok soğuktu.Oduncu gömleğimi giydim ve çıktım evden.Ofise vardığımda farkettim yaptığım hatayı.Hava inanılmaz derece güneşli,herkes kısa kol..Bu durum özgüvenimi altüst etsede kısa sürede çözüme kavuşturdum caddeye inip.

…ve bugün.Sabah yaşadığım olayın şokundayım hala.Uykudan uyanamamış bir halde işe gitme hazırlıklarımı yaparken Mecidiyeköy’de Aslı’yı gördüm.Hatta o beni gördü.Yanıma gelip çok beklettim mi? dedi. Bir rüyada olduğumu sandım.Sık sık görüşsekte böyle ani süprizler insanın kafasını karıştırıyo.Daha bir gün öncesinde eski günlerim gelmişti aklıma.Aslıyla birlikte giderdik işe.Keşke yine öyle olsaydı dediğimin ertesi günü karşımda olması noluyo lan dedirtti bana…Birkaç saat sonrada mesajını aldım.Vizesi onaylanmış.Olağandışı bir durum olmasa 21 Eylül’de Londra’da.Ne büyük azim ama değilmi?Yörük Köyü’nden İstanbul’a,sonrada Londra’ya…

Tesadüfler heryerde karşımızda.Abant’da Gürkan Bey’i,Bodrum X Bar’da Eyüp’ü görmem gibi.Bunların arasından en çok kafamı kurcalayan ise işe  başladığım ve istifa ettiğim iki günde de Fatih’le karşılaşmam oldu.

Hayat gerçekten çok tuhaf.Adamın saçları Barış Manço gibi upuzun,Saat 11:00’den erken işe gitmiyor ve işvereni bu adam için para ödüyor.Diğer yandan asgari ücretle çalışan ve 10 dakika geç kalıp işinden olan insanlar var.Kendini pazarlayabilmek.Bu adam bu işi iyi yapıyor.Yanında fazla durmamak lazım,her an bizide pazarlayabilir…:) Ne zaman işden ayrılan bir adam görse gel seni yanıma alıym,ama altımda çalışacaksın,324445467545 TL maaş veririm,bende zaten 98765434567879786756455678765456765432456 TL alıyorum diyip duygularıyla oynuyor 🙂

Bazen üzülüyorum az paraya çalışan,şiddet baskı gören insanlara,bazende adaletin yerini bulduğunu düşünüyorum.Lise yıllarımda yaz aylarında bilgi sahibi olmak için deli gibi çalıştığım zamanlar oldu.Arkadaşlarım gezerken ben işyerinin camlarını siliyordum.Yaşıtlarım haftasonu uykusu derdindeyken ben sürekli eğitim peşindeydim.Ne akşamım kalmıştı,ne haftasonum.Kurslar,eğitimler,Bilgea Adam’ın bedava seminerleri derken.

Ezilmek insanlar için.Ya bunu küçükken yaptırırsın kendine,yada gerçek yaşama başladığında ömür boyu.İyi bir iş iyi bir yaşam demektir.Ama maalesefki çok çalışmak herzaman için yeterli olmuyor.İyi bir iş sahibi olmak için işe yaramak gerekiyor.İşe yaramak içinde bilgi sahibi olmak,bilgi sahibi olmak içinde zeka,yani analitik düşünme yeteneği.

…ve bilgi önceliği denen bir kavram var.Belkide yoktur,şimdi benim aklıma geldi:)  Geçen gün eski işyerime gittim.Bizim junior’u sistemle ilgili birşeyler öğrenmesi ve risk alması konusunda motive ettim.Bugünde bunun daha zamanı olduğunu farkettim.Adam 25 yaşına gelmiş daha kan grubunu bilmiyor,sedimantasyon var,biokimya var  olurmu diyor.

Hayatta istekli insanlarla çok karşılaşıyorum.Özeliikle  yaşadığım semtte benim çalışma şeklimi gören anne babalar kariyer yol haritamı sorgulayıp aynısını kendi çocuklarına uygulamak istiyorlar.Sen benim gibi çocuk yapmayı başaramadıysan çocuğun benim gibi olmasını nasıl beklersin sevgili komşum.

Benim inandığım ve sürekli gözlemlediğim bir olay var.Çocuk zekasını,yakışıklılık/güzellik durumunu annesinden,babasından alır.Çevremde sürekli görüyorum çocukları mal olduğu için şiddet gösteren,baskı uygulayan adam etmek uğrunda çile çekip saçlarını beyazlatan evebeynler var.Abiciğim demekki sen ve eşin  yeterince soylu bi zümreden değilsinizki  çocuğun böyle olmuş.Süpriz değil yani bu durum.

Bu en sonki iş değişikliğiyle anladımki makinalarla uğraşmak insanlarla uğraşmaktan daha kolay.Bir önceki işime göre client sayısı önemli ölçüde azalmakla birlikte yönettiğim sistem boyutu birkaç kart arttı.

Cansız varlıklarla çalışmak daha kolay demiştim.Adamın birine para versen,abi sen otur orda al şu parayı,bak buda kliman  desen geceleri kimse yokken kapatır kendini uyur.Fırsatını bulunca ek iş yaparak sizin işinizi aksatır.Güzel bi kız bulsa tüm portlarını açar,tüm güvenlik önlemleri yalan olur.En  büyük sıkıntıda bu zaten.Erkeklerin kızlara karşı olan zaafı.Küçük yaşlarımda benimde bu anlamda zaafım olmuş olabilir.Çocukluk işte.Ama her ne olursa olsun arkadaşlarımı ve aramda kan bağı olan insanları kızlardan üstün tutmuşumdur.Bunuda yapamasak where is the character_?  Yada başka bir deyişle karakter nerde colour?

Yinede dikkatli olmak lazım.Daha bir kaç sene öncesinde IK’dan ismini veremeyeğim arkadaşım encinnn diyip,masaya oturup(sandalye değil,masaya)o çiçekli elbisesiyle tatlı bi bakış atıp şunları bi scan edermisin dediğinde karar verme mekanızmamın bozulduğu zamanlar olmuştu.İçinden bi ses siktir git  amk,ben ne scan edicem diyor,ama dışarı çıkan ses tabiki,tabiki yaparım diyordu tebessüm ederek.

Aslında hata bende.Uyarmıştı müdürüm.O scaneri masanın üstüne koyarsan  sana iş kitleyen çok olur demişti…Tecrübe ileriyi görebilmekmiş,yada her yaşanılanı dejavu olarak görmekmiş.

Merak ettiğim tek bi şey var.Peki şimdi nolacak?Ondan sonra nolacak?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s