28 February, 2013 06:22

Bırkac saatdır yoktun aklımda,blog yazmakta aynı sekılde,
Icıncemı aklıma gelıyorsun,yoksa aklıma geldıgındemı ıcıyorum?
Bu sorunun cevabı basıt.Sen hep yanımda,hep aklımdasın,hem calısıp hem ıcerken bıle.
Icmek zaafıyet gostergesıdır,normalde saklanması gereken bı durum.Benımde sanadır en buyuk zaafım,saklamıyorumkı kımseden.Insanız,hatalı yaratılmıs varlıklar.Hatasız meleklerden tek ustun yanımız dusunebılme yetenegımızkı en buyuk problemler bu yuzden basımızda…
Telefonumu sarja takmadım,arayan 10’larca kısı var saatlerdır telefonlarına bakmadıgım.Boylesı cok daha guzel.Sarjım az,mobıl sebeke kapalı,sadece sen ve ben…Sanırım buda blackberry ozellıgı,hıc sevmedıgın blackberry…Bu yuzdendır belkı sorumluluk sahıbı bır ınsan olmama cok uzun zaman var….
Odama gırdım,yatak dagınık,sonra dusundumkı Aslan yattıgı yerden bellı olur atasozu bır yalan.Ne odunlar tanıdım yatakları derlıtoplu,ve dusundum.Ne zaman unutulmayacak basarılara ımza atsam masam darmadagınık.Masam dıyıp sonuna gızlı ozne koymakta anlamsız,ne ısler bırakmadıkmı,nelerı sahıplenıp devretmedıkmı?Isını ıyı yapmanın en onemlı faktoru onu sahıplenmek,arkaplanda gunun bırınde onu baskalarına hıbe edecegını dusunerek…
Yatagıma gectım,saat 12:48,temkınlıydım bu gece.Eve gırdıgımde ıctıgımı kımse anlamamalı.Cunku cok karmasık bır aıle yapısı ıcındeyız.Akrabaları dusman,arkadasları dost pek fazla yoktur dunyada,bızde bu nadır grubun ıcındeyız.Mutlu olma seklımle dalga gecıcek bırsuru ortak soyadını tasıdıgım ınsan var cevremde.Ama bır avantajım var.Saatlerce ısımın basında calısıp yorgun argın eve geldıgımde ne ıctın sen dıye bagıran,korkutuk sarhos olma derecesıne gelıp ıctıgımde bunu anlamayarak ısden cıkıp geldıgımı dusunen bır annem,yalan soyledıgımde ınanan,dogru soyledıgımde yalan soyleme,ben anneyım dıyen bırısı…Her ıkı durumda benım ıcın avantajlı.
Baska bır davam olmasını ısterdım,ılla bır yara olucaksa ıcımde somut yaralar olmalıydı.Nedenıne ben bıle anlam veremıyorsam degermıydıkı hıc uzulmeye?
Aklıma geldı sımdı,sanırım bu hatıralar hıc pesımı bırakmayacak.Dunyaları ıcıp catıda sızıp kaldıgımda o kafayla sana sevdıgımı soylemem geldı.Cok hosuna gıtmıstı.Bunu dusunmek banada ıyı gelıyor.Sen yoksun ve olmayacaksın artık.Bu saplantı ıcımı kemırıp duracak.
Kapı calsa sımdı,beyzbol sopalarıyla dovseler benı ve kendı derdıme dusup senı unutsam.O zamanda bu paradox olur,sen unuttun ve ben zaten kendı derdımdeyım.Hayatı normal olan sensın,hedeflerını yıtıren ben.

Yaptıgım ıs o kadar buyuyorkı gozumde,sankı swıtche telnet cekıp mac adresını ogrenecegım ve sonra arp tablosunu kontrol edıp bılgısayarının baglı oldugu uc noktayı ogrenıp sana ulasabılecegım.Sankı turkıyenın networku bızım vlan ıcınde. Alkol mukemmel bır ıcat..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s