28 February, 2013 06:22

Bırkac saatdır yoktun aklımda,blog yazmakta aynı sekılde,
Icıncemı aklıma gelıyorsun,yoksa aklıma geldıgındemı ıcıyorum?
Bu sorunun cevabı basıt.Sen hep yanımda,hep aklımdasın,hem calısıp hem ıcerken bıle.
Icmek zaafıyet gostergesıdır,normalde saklanması gereken bı durum.Benımde sanadır en buyuk zaafım,saklamıyorumkı kımseden.Insanız,hatalı yaratılmıs varlıklar.Hatasız meleklerden tek ustun yanımız dusunebılme yetenegımızkı en buyuk problemler bu yuzden basımızda…
Telefonumu sarja takmadım,arayan 10’larca kısı var saatlerdır telefonlarına bakmadıgım.Boylesı cok daha guzel.Sarjım az,mobıl sebeke kapalı,sadece sen ve ben…Sanırım buda blackberry ozellıgı,hıc sevmedıgın blackberry…Bu yuzdendır belkı sorumluluk sahıbı bır ınsan olmama cok uzun zaman var….
Odama gırdım,yatak dagınık,sonra dusundumkı Aslan yattıgı yerden bellı olur atasozu bır yalan.Ne odunlar tanıdım yatakları derlıtoplu,ve dusundum.Ne zaman unutulmayacak basarılara ımza atsam masam darmadagınık.Masam dıyıp sonuna gızlı ozne koymakta anlamsız,ne ısler bırakmadıkmı,nelerı sahıplenıp devretmedıkmı?Isını ıyı yapmanın en onemlı faktoru onu sahıplenmek,arkaplanda gunun bırınde onu baskalarına hıbe edecegını dusunerek…
Yatagıma gectım,saat 12:48,temkınlıydım bu gece.Eve gırdıgımde ıctıgımı kımse anlamamalı.Cunku cok karmasık bır aıle yapısı ıcındeyız.Akrabaları dusman,arkadasları dost pek fazla yoktur dunyada,bızde bu nadır grubun ıcındeyız.Mutlu olma seklımle dalga gecıcek bırsuru ortak soyadını tasıdıgım ınsan var cevremde.Ama bır avantajım var.Saatlerce ısımın basında calısıp yorgun argın eve geldıgımde ne ıctın sen dıye bagıran,korkutuk sarhos olma derecesıne gelıp ıctıgımde bunu anlamayarak ısden cıkıp geldıgımı dusunen bır annem,yalan soyledıgımde ınanan,dogru soyledıgımde yalan soyleme,ben anneyım dıyen bırısı…Her ıkı durumda benım ıcın avantajlı.
Baska bır davam olmasını ısterdım,ılla bır yara olucaksa ıcımde somut yaralar olmalıydı.Nedenıne ben bıle anlam veremıyorsam degermıydıkı hıc uzulmeye?
Aklıma geldı sımdı,sanırım bu hatıralar hıc pesımı bırakmayacak.Dunyaları ıcıp catıda sızıp kaldıgımda o kafayla sana sevdıgımı soylemem geldı.Cok hosuna gıtmıstı.Bunu dusunmek banada ıyı gelıyor.Sen yoksun ve olmayacaksın artık.Bu saplantı ıcımı kemırıp duracak.
Kapı calsa sımdı,beyzbol sopalarıyla dovseler benı ve kendı derdıme dusup senı unutsam.O zamanda bu paradox olur,sen unuttun ve ben zaten kendı derdımdeyım.Hayatı normal olan sensın,hedeflerını yıtıren ben.

Yaptıgım ıs o kadar buyuyorkı gozumde,sankı swıtche telnet cekıp mac adresını ogrenecegım ve sonra arp tablosunu kontrol edıp bılgısayarının baglı oldugu uc noktayı ogrenıp sana ulasabılecegım.Sankı turkıyenın networku bızım vlan ıcınde. Alkol mukemmel bır ıcat..

20 February, 2013 01:00

Yazmam gerekenler var,ama uyku daha agir.Dinlenmesi gereken bir bunye,dinlenip buyumesi gereken bu gecelik omuz kaslari…

Internetde dolasan bir cumle var,gercekliginden emin olmadigim.’Zor isler icin tembel insanlari secerim,cunku tembeller bir isi en kolay yoldan yapmanin yontemini en iyi bulanlardir.’ demis Bill Gates…Peki dusunuyorum, ben nasil bir secim yaptim?Yazidaki screen shot’a bakildiginda pek basarili bir tercih olmamis.Normal insanlarin D: Programlar diye ulasacagi dizin ekteki gibi kocaman bir soyagacinda…

Bugun cok mutlu gecti.Gereginden fazla.Unutkanliklarla dolu.Gulmekten yanaklarim aciyor…Herseyle dalga gecen bambaska biriydim bugun.Telefonumu disarda unutup,anahtarlarimi bi yerde birakip,sonra baskasinin baska yeri acan anahtarlarini indirip hah tamam problem cozuldu diyecek kadar yuzeysel bir zaman zarfi.
Biliyorum hersey cok karisik,okuyan anlamaz,bu neyin kafasi,bende bu kadar performans beklemezdimki,daha ilk gun bu…
Hepsinin amaci ayni.Unutturmak,umursuzlastirmak, mutlu yapmak.Bir sikinti var ama.Neyi unutmak istedigimi algilayamiyor.Kemoterapi tedavisindeki tum hizli buyuyen hucrelerin oldurulmesi gibi.Hatirlamam gereken ne varsa,gun icinde yasadigim hersey yok.
Bir sorunu cozerken baska problemler geliyor basimiza,ictigimiz mutluluk haplari dengemizi bozup Burhan adayi yapiyor…Belkide kas yapmaya calisip goz cikariyoruz.Ani yasamak..Ben bugun mutluyum,yarina Allah Kerim..

Aramizdaki sorunla ilgili tezlerimde olusuyor zamanla.Problem isimlerde.Senin ismini tasiyan arkadasim var,bugun aradi.Farkettim bende,senede bir gun konusup,sonra tartisip aylarca konusmuyoruz.Tripkar biriymisim ben.Yapilan hataya gulmek,olmamis gibi gormek cingenelik degilmidir?

Yarin cok sikintili bir gun bekliyor bizi…
Erken uyanmak,gune erken baslamak gerek.Seninle olmamanin bir avantaji bu.Kimse uyudugum icin suclamiyor beni…

Ben sanirim neden boyle herseye kafami takdigimi buldum.Cok rahatiz,buyuk problemlerimiz yok.Saat 10:30 da ise geldigim surece,kendi isimi kendim yonettigim surece bu sorunlar duzelmez.Oysaki bi overlokcu olsaydim,son utucu yada.Sabah 5 dakika geciktigimde kafama cisim yeseydim,cep telefonuyla konusmak yasak olsaydi bide,local adminligim bile olmasaydi,sag click bile yapamasaydim,programda sadece tema degistirme olsaydi yada eminim boyle olmazdi.

Tek derdim sensin…Seni istemiyorum,sadece cok ozluyorum…

 

Vazgeçemediklerimiz hep hayatımıza zararlı olan şeyler.Hiç tanışmasak problem yok.Ama hayatımıza bir kere girdiklerinde herşey darmadağın,bırakmak çok daha büyük sorun.Başarsakda onlarsız bir yaşamın bıraktığı hasar çok büyük.

Sigara alkol ve tabiki en büyük vazgeçilmezim,en zararlı alışkanlığım sen,Edam…

Bu yazi diğerlerinden çok farklı.Eski bir alışkanlığımla birlikte yazıyorum.Birkaç sene öncesinde günde yarım litre içtiğim süt…Tek faydalı alışkanlığım.

Bundan sonra mükemmel bir hayatım olmayacak,zaten kimin hayatı mükemmel ki?Önce sevdiği kadını kaybediyor insan,sonra moralini ve bağlantılı olarak sağlığını…Bu boşluk o kadar tarifsizki.İnsanın güvenmediği birini sevmesi çok zor bi durum.

Haketmiyorum ben seni,dengim değilsin.Senin için çok iyiyim ben.Hakettiğim yanı başımda.Seni neden istediğimin cevabı yok.Aşk değil belkide,saplantı.Attığın kazıkları hazmedememek.Kinde tutmuyorum.Problemim mutsuz olman değil,sadece mutlu olabilmek.

Pek fazla vaktim kalmadı,
Kendine iyi bak…

 

 

 

7 February, 2013 07:57

Hayatta hersey istedigimiz gibi olmuyor,belkide dualarimiz celisiyor, Once seni istemek,sonra herseyin hayirlisini istemek gibi,
Neyin iyi,neyin kotu oldugunu bilmeyenimiz yoktur.Ama kotuye kosmayn hangimiz? Bazi dogrularimiz odullendiriliyor,yanlislarimizda bedelli.
Sen hayatimda yoksun,bu benim iradem disinda oldu,istemedim,ama kocaman bir odul bu.Eksinin eksiyle carpiminin sonucunda cikan gibi.
Carpim tablosunu bu yasima kadar ezberleyemesem bile ilkokuldaki Mahmut hocamizin ogrettigi carpma mantigi hala aklimda, +lar dost,-ler dusman,dusmanimin dusmani dost vs. gibi.

Belkide seni hic sevmedim,seni dusunebilmeyi sevdim,blog yazmayi sevdim.

Bugun yillar once actigim fake facebook hesabimla elemani(kendini aktif network elemani sanan) sirinevler meydanina gonderdim kondomlarla.Gerekli screenshot yarin paylasilacaktir..:). Bu ilk degil,yillar once birinide Gungor’e takim elbise giydirip kosturmustum…Kandirilmak bu kadar kolaymi?Hemen bir adim otesindeki bilgisayardan gol yermi insan?Mesajlarin gelis zamanindaki klavye sesinin uyumunu anlamazmi?

Kendimi kotu hissettim,sucluyum.yapmasaydim iyiydi.