Ufak tefek yaşanmışlıkla güçlü olduğunu nasıl düşünebilirki insan?Bir sabah uyanıyorsun ve bambaşka bir insan olup çıkıveriyorsun,yenilmiş birisin artık sen ve bu mağlubiyet hayatının sonuna kadar bırakmayacak peşini.Ne kadar basit geliyor değilmi?Kız mevzusu değilmi altıüstü?Ne kadar değerli olabilirki?Bu değilmiydi bizim hafife aldığımız?Geçiyordu hep,aslında geçiyor demeye değmeyecek kadar basit konulardı ve her değişim özgüveni pofpoflayan bir başarı gibi hissettiriyordu ve en büyük özverimiz karşı taraf samimiyse onu kırmamaktı.

Aslında en büyük başarı ne biliyormusun?Umranın gevezeliğinin yanında blog yazabilmek.Şikayetçide değilim aslında,alışıyo insan zamanla,arka planda dinleyip dual process çalıştırabiliyor,

İtiraf etmek rahatlatıyor insanı,suçu başkasının üstüne atmak,ben böyle değildim birisi delirtti diyebilmek iyi geliyor ancak kesinlikle bir günah keçisi formatı değil bu eylemim,

Biliyorsun konuyu,tek derdim sensin benim,diğerleri sadece problem,yaşamanın heyecan verdiği karışık anksiyete hepsi ve hepsini tetikleyende yine sensin,

Anlattım bende,aylardır raporlara neden elimi sürmediğimi,network topology neden oluşturmadığımı,acil işler harici hiçbişeye dokunmadığımı ve yaptığım işleride neden sisteme girdmediğimi anlattım yöneticilerime.İnsanın kandırıldığını hissetmesi ve bunu birilerine itiraf etmek zorunda olması çok zor bir durum.O cümleleri oluşturmak o kadar zorki,her cümlede insan bi ton dayak yemiş gibi oluyo,paitball da kaskımın içinden kafama giren ve içerde patlayan boya mermileri kadar yakıyo canımı bu cümleleri sosyal hayatını bilmemesi gereken birilerine anlatmak zorunda kalmak.

Birini mutlu edebiliyorsan onun duygularına hakimsin,bu alana read/write yetkin vardır ve üzebilirsinde.

Yazımın arasına teknik terimler karıştırmam görgüsüzlük olarak yorumlanabilsede bazı kelimeler çevrildiğinde anlamını yitirebiliyor,tam karşılığını vermiyor türkçede.

Gece rüyalarıma gündüz çözemediğim iş sorunları girerdi hep,büyük bir mutlulukla çözerdim onları ve sabah uyandığımda işimede yarardı,

Artık sensin rüyalarıma giren ve sabah uyandığımda güne kötü başlamama sebep olan.Uyurken dokunabildiğin birinin sabah yüzünü yıkadığında sana çok uzak olması hatta imkansız kadar yok olması o kadar can sıkıcı bir durumki,

ve Aşk’ın temelinin bir bencillik olduğu söylenir sürekli.İnsanın engelleyemediği kendini istisna bir bencillik.Doğrudurda aslında senin mutlu yada mutsuz olman umrumdamı sanki?Belki şu sıralar ağzın kulaklarında geziyorsun ama ne farkederki ben mutsuzken?Bu duyguyu her yaşadığımda kebapçılık yapan,hiçbirşey düşünemeyen  ve kızlardan tek beklentisi şehvet olan odunun teki olmayı o kadar çok istiyorumki.Ama hayat bu,sen müdahale edemessinki başka birinin evladına,ne yapabilrsinki bir zamanlar herşeyin olan bir yabancıya?

Herşeyden önemlisi stabilite.Hep kötü değilim tabiki.Güne iyi başladığım zamanlarda mevcut,yaşadığım güzel anlarda var ama saniyeler içinde herşey berbat olabiliyor.Ne zaman vuracak bu sancı diye korkmaktan tadınıda alamıyorum hiçbirşeyin.

Eve dönüş vakti geldi,

Hoşçakal,şimdilik…

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s